Major z Beradza

Szukając śladów historii Beradza w Internecie natrafiłem na niezwykłą postać majora Tadeusza Marynowskiego, który urodził się w Beradzu w roku 1898.

Marynowski Tadeusz Witalis

[1898-1943], powstaniec śląski, oficer sł. st. saperów WP, kpt. [1933], w konspiracji ZCZ/ZWZ/AK, mjr [1941], ps. „Marynka”, „Olczak”, „Witalis”. Kierownik /szef / ZO Okręg u Warszawa – Województwo ZWZ, Obszaru Warszawskiego ZWZ/AK IX 1940-VII 1942.

Ur. 07 IV 1898 w majątku Beradz pow. Sandomierz. Syn Bolesława i Wandy z d. Tańskiej. Dzieciństwo spędził z rodzicami w Rosji. W IV 1918 po ukończeniu sześciu klas Komisarowskiej Szkoły Technicznej w Moskwie powrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie. Uczęszczał krótko na Wydział Techniczny WWP, zamierzając podjąć studia w Wyższej Szkole Handlowej.

Od XI 1918 służy ochotniczo w WP. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 zostaje ciężko ranny. W 1921 w stopniu ppor. sł. st. saperów uczestniczy w III Powstaniu Śląskim. Po ukończeniu w 1921 Szkoły Podchorążych Piechoty i Szkoły Podchorążych Saperów w Warszawie przydzielony w 1921 do 10 pułku saperów. Zweryfikowany w 1922 przez MSWojsk. w stopniu por. sł. st. saperów z starszeństwem 01 V 1921. Od 1924 był wykładowcą w Oficerskiej Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy, a następnie służył w 8 batalionie saperów w Toruniu. Awansowany do stopnia kpt. sł. st. saperów 1 I 1933. Od 1935 w 16 kompanii saperów. Od XII 1937 szef Wydziału Pracy w komendzie Głównej Junackich Hufców Pracy w MSWojsk.

Jednocześnie od 1928 wchodził w skład Rady Nadzorczej Związku Rewizyjnego Spółdzielni Wojskowych, opublikował także kilka prac z zakresu spółdzielczości. Od X 1938 słuchacz nadzwyczajny Wydziału Społecznego SNP w Warszawie.W kampanii wrześniowej 1939 oficer w dowództwie saperów Armii „Prusy”. Po zakończeniu działań wojennych powraca do Warszawy.

Czynny w konspiracji od XII 1939. Początkowo działa w organizacji Związek Czynu Zbrojnego jako oficer organizacyjny. Po wejściu ZCZ we IX 1940 w skład KN przeszedł do ZWZ zostając kierownikiem /szefem/ Związku Odwetu Okręgu Warszawa-Województwo ZWZ. Rozkazem KG ZWZ nr L. 21/BP z 11 XI 1941 mianowany majorem sł. st. saperów. Od początku 1942 kierownik Związku Odwetu w utworzonym Obszarze Warszawskim ZWZ/AK. Utrzymywał kontakty m.in. z Wydz. Sabotażu PS, któremu dostarczał materiałów sabotażowych, środków walki dywersyjnej i instrukcji minerskich.

Aresztowany 07 VII 1942 i osadzony 08 VII 1942 na Pawiaku, skąd został wywieziony do obozu na Majdanku, gdzie został zamordowany w X 1942.

Źródła:
Roczniki oficerskie MSWojsk. 1924,1928,1932; T. Strzembosz. Oddziały szturmowe konspiracyjnej Warszawy 1939-1944. W-wa 1983; J. Gozdawa – Gołebiowski. Obszar Warszawski AK. Lublin 1992; A. K. Kunert. Słownik konspiracji warszawskiej 1939-1944, t. 2. W-wa 1987.

Kategorie: Historia

Tagi: ,,

Komentarze nieaktywne